يَٰبَنِيٓ

ءَادَمَ

إِمَّا

يَأۡتِيَنَّكُمۡ

رُسُلٞ

مِّنكُمۡ

يَقُصُّونَ

عَلَيۡكُمۡ

ءَايَٰتِي

فَمَنِ

ٱتَّقَىٰ

وَأَصۡلَحَ

فَلَا

خَوۡفٌ

عَلَيۡهِمۡ

وَلَا

هُمۡ

يَحۡزَنُونَ

٣٥

   Эй фарзандони Одам, ҳар гоҳ паёмбароне аз худи шумо биёянд ва оёти Маро бар шумо бихонанд, касоне, ки парҳезгорӣ кунанд ва некукорӣ намоянд, тарсе бар онҳо нест дар рӯзи қиёмат ва низ ғамгин намешаванд барои чизҳои дунё! ¹