وَإِذَا
فَعَلُواْ
فَٰحِشَةٗ
قَالُواْ
وَجَدۡنَا
عَلَيۡهَآ
ءَابَآءَنَا
وَٱللَّهُ
أَمَرَنَا
بِهَاۗ
قُلۡ
إِنَّ
ٱللَّهَ
لَا
يَأۡمُرُ
بِٱلۡفَحۡشَآءِۖ
أَتَقُولُونَ
عَلَى
ٱللَّهِ
مَا
لَا
تَعۡلَمُونَ
٢٨
(لذا) چون کار زشتی (بی حیائی) کنند، میگویند: ما پدران خود را بر آن یافتهایم، و الله ما را به آن امر کرده است، بگو: هرگز الله به کار زشت امر نمیکند، آیا آنچه را که نمیدانید به الله نسبت میدهید؟