فَدَلَّىٰهُمَا

بِغُرُورٖۚ

فَلَمَّا

ذَاقَا

ٱلشَّجَرَةَ

بَدَتۡ

لَهُمَا

سَوۡءَٰتُهُمَا

وَطَفِقَا

يَخۡصِفَانِ

عَلَيۡهِمَا

مِن

وَرَقِ

ٱلۡجَنَّةِۖ

وَنَادَىٰهُمَا

رَبُّهُمَآ

أَلَمۡ

أَنۡهَكُمَا

عَن

تِلۡكُمَا

ٱلشَّجَرَةِ

وَأَقُل

لَّكُمَآ

إِنَّ

ٱلشَّيۡطَٰنَ

لَكُمَا

عَدُوّٞ

مُّبِينٞ

٢٢

Kaya nagpamithi siya sa kanilang dalawa dahil sa isang pagkalinlang. Kaya noong nakatikim silang dalawa sa [bunga ng] punong-kahoy ay natambad sa kanilang dalawa ang kahubaran nilang dalawa at nagsimula silang dalawa na magkapit sa kanilang dalawa ng mula sa mga dahon ng Paraiso. Nanawagan sa kanilang dalawa ang Panginoon nilang dalawa: “Hindi ba Ako sumaway sa inyong dalawa laban sa punong-kahoy na iyon at nagsabi sa inyong dalawa: Tunay na ang demonyo para sa inyong dalawa ay isang kaaway na malinaw?”