يَسۡـَٔلُونَكَ

عَنِ

ٱلسَّاعَةِ

أَيَّانَ

مُرۡسَىٰهَاۖ

قُلۡ

إِنَّمَا

عِلۡمُهَا

عِندَ

رَبِّيۖ

لَا

يُجَلِّيهَا

لِوَقۡتِهَآ

إِلَّا

هُوَۚ

ثَقُلَتۡ

فِي

ٱلسَّمَٰوَٰتِ

وَٱلۡأَرۡضِۚ

لَا

تَأۡتِيكُمۡ

إِلَّا

بَغۡتَةٗۗ

يَسۡـَٔلُونَكَ

كَأَنَّكَ

حَفِيٌّ

عَنۡهَاۖ

قُلۡ

إِنَّمَا

عِلۡمُهَا

عِندَ

ٱللَّهِ

وَلَٰكِنَّ

أَكۡثَرَ

ٱلنَّاسِ

لَا

يَعۡلَمُونَ

١٨٧

[Эй Паёмбар, кофирони Макка] дар бораи қиёмат аз ту мепурсанд, [ки] кай воқеъ мешавад? Бигӯ: «Бе тардид, дониши он назди Парвардигори ман аст ва ҳеҷ кас ҷуз Ӯ [наметавонад] онро дар вақти муайянаш падидор созад.Ин амр [зуҳури қиёмат] бар аҳли осмонҳо ва замин душвор аст ва ҷуз ба таври ногаҳонӣ ба сӯятон намеояд». [Онон чунон] Аз ту мепурсанд, ки гӯё ту худ муштоқи [донистани замони] он ҳастӣ [ҳол он ки ту дар бораи замони вуқуаш ҳеҷ намепурсӣ]. Бигӯ: «Дониши он фақат назди Аллоҳ таоло аст, вале бештари мардум намедонанд»