وَاِذْ

نَتَقْنَا

الْجَبَلَ

فَوْقَهُمْ

كَاَنَّهٗ

ظُلَّةٌ

وَّظَنُّوْۤا

اَنَّهٗ

وَاقِعٌ

بِهِمْ ۚ

خُذُوْا

مَاۤ

اٰتَیْنٰكُمْ

بِقُوَّةٍ

وَّاذْكُرُوْا

مَا

فِیْهِ

لَعَلَّكُمْ

تَتَّقُوْنَ

۟۠

Ва кӯҳро бар болои сарашон чун соябоне нигоҳ доштем ва мепиндоштанд, ки акнун бар сарашон хоҳад афтод. Китоберо, ки ба шумо додаем, бо нерӯмандӣ бигиред ва ҳар чиро, ки дар он омадааст, ба ёд доред, шояд, ки парҳезгор шавед!