۞ وَإِذۡ

نَتَقۡنَا

ٱلۡجَبَلَ

فَوۡقَهُمۡ

كَأَنَّهُۥ

ظُلَّةٞ

وَظَنُّوٓاْ

أَنَّهُۥ

وَاقِعُۢ

بِهِمۡ

خُذُواْ

مَآ

ءَاتَيۡنَٰكُم

بِقُوَّةٖ

وَٱذۡكُرُواْ

مَا

فِيهِ

لَعَلَّكُمۡ

تَتَّقُونَ

١٧١

Ва [ёд кун аз] ҳангоме ки кӯҳро [аз ҷой баркандем ва] ҳамчун соябоне бар фарозашон барафроштем ва пиндоштанд, ки бар онон фуруд меояд [ва дар ин ҳолат аз онон аҳд гирифтем ва гуфтем] «Он чиро, ки ба шумо додаем, бо неру [ва ҷиддият] бигиред ва ончиро, ки дар он аст, ба ёд дошта бошед [ва ба он амал намоед], бошад, ки парво кунед