وَٱلَّذِينَ

يُمَسِّكُونَ

بِٱلۡكِتَٰبِ

وَأَقَامُواْ

ٱلصَّلَوٰةَ

إِنَّا

لَا

نُضِيعُ

أَجۡرَ

ٱلۡمُصۡلِحِينَ

١٧٠

  Онон, ки дар илму амал ба китоби Аллоҳ тамассук (наздикӣ) меҷӯянд ва бо фармудаҳои он иқтидо мекунанд ва аз манъкардаҳои он дурӣ меҷӯянд ва намозро ба сурати зоҳирӣ ва ботиниаш адо менамоянд, бидонанд, ки подоши ислоҳгаронро бекор намесозем.¹