فَلَمَّا

نَسُواْ

مَا

ذُكِّرُواْ

بِهِۦٓ

أَنجَيۡنَا

ٱلَّذِينَ

يَنۡهَوۡنَ

عَنِ

ٱلسُّوٓءِ

وَأَخَذۡنَا

ٱلَّذِينَ

ظَلَمُواْ

بِعَذَابِۭ

بَـِٔيسِۭ

بِمَا

كَانُواْ

يَفۡسُقُونَ

١٦٥

Бас, қачон улар (яъни, итоатсиз кишилар) ўзларига эслатма қилиб берилган нарсани унутишгач, бу гуноҳ ишдан қайтарган зотларга нажот бердик ва золим кимсаларни итоатсиз бўлганлари сабабли қаттиқ азоб билан ушладик.