۞ وَٱكۡتُبۡ

لَنَا

فِي

هَٰذِهِ

ٱلدُّنۡيَا

حَسَنَةٗ

وَفِي

ٱلۡأٓخِرَةِ

إِنَّا

هُدۡنَآ

إِلَيۡكَۚ

قَالَ

عَذَابِيٓ

أُصِيبُ

بِهِۦ

مَنۡ

أَشَآءُۖ

وَرَحۡمَتِي

وَسِعَتۡ

كُلَّ

شَيۡءٖۚ

فَسَأَكۡتُبُهَا

لِلَّذِينَ

يَتَّقُونَ

وَيُؤۡتُونَ

ٱلزَّكَوٰةَ

وَٱلَّذِينَ

هُم

بِـَٔايَٰتِنَا

يُؤۡمِنُونَ

١٥٦

Ва бароямон дар ин дунё ва дар сарои охират некӣ муқаррар фармо, [ки] бе тардид, мо ба сӯйи Ту бозгаштем». [Аллоҳ таоло] Фармуд: «Азобамро ба ҳар ки бихоҳам мерасонам ва раҳматам ҳама чизро фаро гирифтааст, пас, онро барои касоне муқаррар хоҳам дошт, ки парво пеша мекунанд ва закот медиҳанд ва [ҳамчунин] барои касоне, ки ба оёти мо имон меоваранд