۞ وَٱكۡتُبۡ

لَنَا

فِي

هَٰذِهِ

ٱلدُّنۡيَا

حَسَنَةٗ

وَفِي

ٱلۡأٓخِرَةِ

إِنَّا

هُدۡنَآ

إِلَيۡكَۚ

قَالَ

عَذَابِيٓ

أُصِيبُ

بِهِۦ

مَنۡ

أَشَآءُۖ

وَرَحۡمَتِي

وَسِعَتۡ

كُلَّ

شَيۡءٖۚ

فَسَأَكۡتُبُهَا

لِلَّذِينَ

يَتَّقُونَ

وَيُؤۡتُونَ

ٱلزَّكَوٰةَ

وَٱلَّذِينَ

هُم

بِـَٔايَٰتِنَا

يُؤۡمِنُونَ

١٥٦

  Барои мо дар ин дунё некӣ ва амали солеҳ муқаррар дор ва дар охират низ некӣ бинавис! Мо ба сӯи ту бозгаштаем (яъне, тавба кардем). Аллоҳ гуфт: «Азоби худро ба ҳар кас, ки бихоҳам, мерасонам ва раҳмати Ман ¹ ҳама чизро дарбар мегирад. Онро барои касоне, ки парҳезгорӣ мекунанд ² ва закот медиҳанд ва ба оёти Мо имон меоваранд, муқаррар хоҳам дошт,