وَلَمَّا

سُقِطَ

فِيٓ

أَيۡدِيهِمۡ

وَرَأَوۡاْ

أَنَّهُمۡ

قَدۡ

ضَلُّواْ

قَالُواْ

لَئِن

لَّمۡ

يَرۡحَمۡنَا

رَبُّنَا

وَيَغۡفِرۡ

لَنَا

لَنَكُونَنَّ

مِنَ

ٱلۡخَٰسِرِينَ

١٤٩

  Ва чун баъд аз омадани Мӯсо аз муноҷоти Парвардигораш аз он кор пушаймон шуданд ва диданд, ки дар гумроҳӣ афтодаанд, гуфтанд: «Агар Парвардигорамон ба мо раҳм накунад ва моро наёмӯрзад, дар зумраи зиёнкардагон хоҳем буд».