سَأَصۡرِفُ

عَنۡ

ءَايَٰتِيَ

ٱلَّذِينَ

يَتَكَبَّرُونَ

فِي

ٱلۡأَرۡضِ

بِغَيۡرِ

ٱلۡحَقِّ

وَإِن

يَرَوۡاْ

كُلَّ

ءَايَةٖ

لَّا

يُؤۡمِنُواْ

بِهَا

وَإِن

يَرَوۡاْ

سَبِيلَ

ٱلرُّشۡدِ

لَا

يَتَّخِذُوهُ

سَبِيلٗا

وَإِن

يَرَوۡاْ

سَبِيلَ

ٱلۡغَيِّ

يَتَّخِذُوهُ

سَبِيلٗاۚ

ذَٰلِكَ

بِأَنَّهُمۡ

كَذَّبُواْ

بِـَٔايَٰتِنَا

وَكَانُواْ

عَنۡهَا

غَٰفِلِينَ

١٤٦

Ба зудӣ касонеро ки ба ноҳақ дар замин [бартариҷӯӣ ва] такаббур мекунанд, аз [фаҳми] оёти хеш бозхоҳам дошт, [чунон ки] агар ҳар нишонае [аз қудратам]-ро бингаранд, ба он имон наоваранд ва агар роҳи ҳақро бубинанд, онро дар пеш нагиранд ва агар роҳи гумроҳиро бубинанд онро баргузинанд. Ин [муҷозот] барои он аст, ки оёти Моро дурӯғ ангоштанд ва аз онҳо ғофил буданд