وَجَٰوَزۡنَا

بِبَنِيٓ

إِسۡرَٰٓءِيلَ

ٱلۡبَحۡرَ

فَأَتَوۡاْ

عَلَىٰ

قَوۡمٖ

يَعۡكُفُونَ

عَلَىٰٓ

أَصۡنَامٖ

لَّهُمۡۚ

قَالُواْ

يَٰمُوسَى

ٱجۡعَل

لَّنَآ

إِلَٰهٗا

كَمَا

لَهُمۡ

ءَالِهَةٞۚ

قَالَ

إِنَّكُمۡ

قَوۡمٞ

تَجۡهَلُونَ

١٣٨

Ва Бани Исроилро аз дарё гузарондем, пас, [дар роҳ] ба қавме расиданд, ки барои [парастиши] бутҳояшон гирд омада буданд, [пас, онон низ] гуфтанд: «Эй Мӯсо, ҳамонгуна ки онон маъбудоне доранд, барои мо [низ] маъбуде таъйин кун». [Мӯсо] Гуфт: «Бе тардид, шумо гурӯҳе ҳастед, ки нодонӣ мекунед [ва азамати Аллоҳ таолоро намедонед]