فَلَمَّا

كَشَفۡنَا

عَنۡهُمُ

ٱلرِّجۡزَ

إِلَىٰٓ

أَجَلٍ

هُم

بَٰلِغُوهُ

إِذَا

هُمۡ

يَنكُثُونَ

١٣٥

  Ва чун азобро то он замоне, ки ба он расандаанд, аз онҳо дур кардем, он гоҳ паймони худро шикастанд ва бар куфру гумроҳиашон боқи монданд. ¹