فَإِذَا

جَآءَتۡهُمُ

ٱلۡحَسَنَةُ

قَالُواْ

لَنَا

هَٰذِهِۦۖ

وَإِن

تُصِبۡهُمۡ

سَيِّئَةٞ

يَطَّيَّرُواْ

بِمُوسَىٰ

وَمَن

مَّعَهُۥٓۗ

أَلَآ

إِنَّمَا

طَٰٓئِرُهُمۡ

عِندَ

ٱللَّهِ

وَلَٰكِنَّ

أَكۡثَرَهُمۡ

لَا

يَعۡلَمُونَ

١٣١

Шундан кейин ҳам қачон уларга яхшилигимиз (осойишта ҳаёт, унумдорлик) келса: «Бунга ўзимиз ҳақдормиз», дейишди. Агар уларга бирон ёмонлик етиб қолса, Мусо ва у билан бирга (унга иймон келтирган) кишилардан бадгумон бўлдилар. Огоҳ бўлсинларки, албатта уларнинг кўргуликлари (яъни, улар кўрадиган яхшиликлар ҳам, ёмонликлар ҳам) фақат Аллоҳнинг ҳузуридадир. Лекин уларнинг кўплари (буни) билмайдилар.