قَالَ

مُوسَىٰ

لِقَوۡمِهِ

ٱسۡتَعِينُواْ

بِٱللَّهِ

وَٱصۡبِرُوٓاْۖ

إِنَّ

ٱلۡأَرۡضَ

لِلَّهِ

يُورِثُهَا

مَن

يَشَآءُ

مِنۡ

عِبَادِهِۦۖ

وَٱلۡعَٰقِبَةُ

لِلۡمُتَّقِينَ

١٢٨

(Фиръавннинг сўзларидан даҳшатга тушиб кетганларида) Мусо қавмига деди: «Аллоҳдан мадад тилаб, сабр-тоқат қилингиз! Бу Ер шак-шубҳасиз, Аллоҳникидир. Уни Ўзи хоҳлаган бандаларига мерос қилиб берур. Оқибат-натижа эса тақводорларники (Аллоҳдан қўрққанларники) бўлур».