وَوَصَّيۡنَا

ٱلۡإِنسَٰنَ

بِوَٰلِدَيۡهِ

حُسۡنٗاۖ

وَإِن

جَٰهَدَاكَ

لِتُشۡرِكَ

بِي

مَا

لَيۡسَ

لَكَ

بِهِۦ

عِلۡمٞ

فَلَا

تُطِعۡهُمَآۚ

إِلَيَّ

مَرۡجِعُكُمۡ

فَأُنَبِّئُكُم

بِمَا

كُنتُمۡ

تَعۡمَلُونَ

٨

        Ва инсонро фармон додем, ки ба падару модари худ некӣ кунад. Ва агар он ду бикӯшанд, ки ба ту чизеро, ки ба он огоҳ нестӣ, шарики Ман қарор диҳӣ, итоаташон макун¹. Бозгашти ҳамаи шумо ба сӯи Ман аст, пас, он гоҳ шуморо ба ҳақиқати корҳое, ки мекардед, ҳатман хабар медиҳам!²