يَٰعِبَادِيَ

ٱلَّذِينَ

ءَامَنُوٓاْ

إِنَّ

أَرۡضِي

وَٰسِعَةٞ

فَإِيَّٰيَ

فَٱعۡبُدُونِ

٥٦

     Эй бандагони ман, ки ба ман имон овардед, агар аз изҳор кардани имонатон дар тангӣ бошед ба таҳқиқ, замини ман фарох аст, пас, ҳиҷрат кунед ва танҳо маро бипарастед.¹