فَكُلًّا

اَخَذْنَا

بِذَنْۢبِهٖ ۚ

فَمِنْهُمْ

مَّنْ

اَرْسَلْنَا

عَلَیْهِ

حَاصِبًا ۚ

وَمِنْهُمْ

مَّنْ

اَخَذَتْهُ

الصَّیْحَةُ ۚ

وَمِنْهُمْ

مَّنْ

خَسَفْنَا

بِهِ

الْاَرْضَ ۚ

وَمِنْهُمْ

مَّنْ

اَغْرَقْنَا ۚ

وَمَا

كَانَ

اللّٰهُ

لِیَظْلِمَهُمْ

وَلٰكِنْ

كَانُوْۤا

اَنْفُسَهُمْ

یَظْلِمُوْنَ

۟

Аларны һәммәсен үзләренең гөнаһлары сәбәпле тоттык, аларның бәгъзеләренә ташлар алып килгән җил җибәрдек (Лут кавемедер), аларның бәгъзеләрен фәрештәнең кычкыруы тотты (Мәдйән вә Сәмуд кавемнәредер), кайберсен җиргә йоттырдык (ул Карундыр) вә алардан кайберләрен суга батырдык (алар Фиргаун кавемедер), Аллаһ аларга золым итәр булмады ләкин алар явызлык белән үзләренә золым иттеләр.