فَكُلًّا

أَخَذۡنَا

بِذَنۢبِهِۦۖ

فَمِنۡهُم

مَّنۡ

أَرۡسَلۡنَا

عَلَيۡهِ

حَاصِبٗا

وَمِنۡهُم

مَّنۡ

أَخَذَتۡهُ

ٱلصَّيۡحَةُ

وَمِنۡهُم

مَّنۡ

خَسَفۡنَا

بِهِ

ٱلۡأَرۡضَ

وَمِنۡهُم

مَّنۡ

أَغۡرَقۡنَاۚ

وَمَا

كَانَ

ٱللَّهُ

لِيَظۡلِمَهُمۡ

وَلَٰكِن

كَانُوٓاْ

أَنفُسَهُمۡ

يَظۡلِمُونَ

٤٠

Kaya sa bawat isa ay dumaklot Kami dahil sa pagkakasala nito sapagkat kabilang sa kanila[12] ay pinadalhan Namin ng isang unos ng mga bato, kabilang sa kanila[13] ay kinuha ng hiyaw, kabilang sa kanila[14] ay ipinalamon Namin sa lupa, at kabilang sa kanila[15] ay nilunod Namin. Hindi si Allāh naging ukol na lumabag sa katarungan sa kanila subalit sila noon sa mga sarili nila ay lumalabag sa katarungan. ¹