اِنَّ

الَّذِیْنَ

اٰمَنُوْا

وَهَاجَرُوْا

وَجٰهَدُوْا

بِاَمْوَالِهِمْ

وَاَنْفُسِهِمْ

فِیْ

سَبِیْلِ

اللّٰهِ

وَالَّذِیْنَ

اٰوَوْا

وَّنَصَرُوْۤا

اُولٰٓىِٕكَ

بَعْضُهُمْ

اَوْلِیَآءُ

بَعْضٍ ؕ

وَالَّذِیْنَ

اٰمَنُوْا

وَلَمْ

یُهَاجِرُوْا

مَا

لَكُمْ

مِّنْ

وَّلَایَتِهِمْ

مِّنْ

شَیْءٍ

حَتّٰی

یُهَاجِرُوْا ۚ

وَاِنِ

اسْتَنْصَرُوْكُمْ

فِی

الدِّیْنِ

فَعَلَیْكُمُ

النَّصْرُ

اِلَّا

عَلٰی

قَوْمٍ

بَیْنَكُمْ

وَبَیْنَهُمْ

مِّیْثَاقٌ ؕ

وَاللّٰهُ

بِمَا

تَعْمَلُوْنَ

بَصِیْرٌ

۟

Тәхкыйк иман китереп Мәккәдән Мәдинәгә күчкән вә Аллаһ юлында маллары вә җаннары белән җиһад кылган һәм дә күчеп килгән мөэминнәрне өйләренә кертеп ярдәм иткән кешеләр – алар бер-берсенә дуслар вә кардәшләрдер. Иман китереп тә Мәккәдән Мәдинәгә күчмичә калган кешеләргә сезнең һич валилегегез юк, варис тә булмыйсыз, аларны сакламыйсыз, хәтта күчкәннәренә чаклы. Әгәр алар дин хакында ярдәм сорасалар, аларга ярдәм бирмәк сезгә лязем буладыр, мәгәр сезнең белән солых кылган кәферләр өстенә барырга ярдәм сорасалар, ул чагында ярдәм итмисез! Аллаһ сез кылган эшләрне күрүче.