إِنَّ

ٱلَّذِينَ

ءَامَنُواْ

وَهَاجَرُواْ

وَجَٰهَدُواْ

بِأَمۡوَٰلِهِمۡ

وَأَنفُسِهِمۡ

فِي

سَبِيلِ

ٱللَّهِ

وَٱلَّذِينَ

ءَاوَواْ

وَّنَصَرُوٓاْ

أُوْلَٰٓئِكَ

بَعۡضُهُمۡ

أَوۡلِيَآءُ

بَعۡضٖۚ

وَٱلَّذِينَ

ءَامَنُواْ

وَلَمۡ

يُهَاجِرُواْ

مَا

لَكُم

مِّن

وَلَٰيَتِهِم

مِّن

شَيۡءٍ

حَتَّىٰ

يُهَاجِرُواْۚ

وَإِنِ

ٱسۡتَنصَرُوكُمۡ

فِي

ٱلدِّينِ

فَعَلَيۡكُمُ

ٱلنَّصۡرُ

إِلَّا

عَلَىٰ

قَوۡمِۭ

بَيۡنَكُمۡ

وَبَيۡنَهُم

مِّيثَٰقٞۗ

وَٱللَّهُ

بِمَا

تَعۡمَلُونَ

بَصِيرٞ

٧٢

Касоне, ки имон оварданд ва ҳиҷрат карданд ва бо амволу ҷонҳояшон дар роҳи Аллоҳ таоло ҷиҳод намуданд ва касоне, ки [муҳоҷиронро] паноҳ доданд ва ёрӣ намуданд, инон [ҳама] дӯстони якдигаранд. Ва касоне, ки имон оварданд, ва [-ле аз сарзамини куфр] ҳиҷрат накарданд, шумо ҳеҷ дӯстӣ [ва пайванде] бо онон надоред, магар онки ҳиҷрат кунанд. Ва агар дар [кори] дин аз шумо ёрӣ хостанд, пас, бар шумост, ки [ононро] ёрӣ кунед, магар [инки ин ёрихоҳӣ] алайҳи гурӯҳе бошад, ки миёни шумо ва онон паймоне барқарор аст. Ва Аллоҳ таоло ба ончи мекунед, биност