إِنَّ

ٱلَّذِينَ

ءَامَنُواْ

وَهَاجَرُواْ

وَجَٰهَدُواْ

بِأَمۡوَٰلِهِمۡ

وَأَنفُسِهِمۡ

فِي

سَبِيلِ

ٱللَّهِ

وَٱلَّذِينَ

ءَاوَواْ

وَّنَصَرُوٓاْ

أُوْلَٰٓئِكَ

بَعۡضُهُمۡ

أَوۡلِيَآءُ

بَعۡضٖۚ

وَٱلَّذِينَ

ءَامَنُواْ

وَلَمۡ

يُهَاجِرُواْ

مَا

لَكُم

مِّن

وَلَٰيَتِهِم

مِّن

شَيۡءٍ

حَتَّىٰ

يُهَاجِرُواْۚ

وَإِنِ

ٱسۡتَنصَرُوكُمۡ

فِي

ٱلدِّينِ

فَعَلَيۡكُمُ

ٱلنَّصۡرُ

إِلَّا

عَلَىٰ

قَوۡمِۭ

بَيۡنَكُمۡ

وَبَيۡنَهُم

مِّيثَٰقٞۗ

وَٱللَّهُ

بِمَا

تَعۡمَلُونَ

بَصِيرٞ

٧٢

Шынында иман келтіргендер, отандарынан ауғандар, және малдарымен, жандарымен Алла жолында соғысқандар, сондай-ақ босқындарды орналастырып, көмек еткендер, міне бұлар, бір-бірінің досы. Ал және иман келтіріп, көше алмағандар болса, олар да көшкенге дейін сендерге олардың ешбір ағайындығы жоқ. Онымен қатар, егер олар, сендерден дін жайында бір жәрдем тілесе, сонда сендерге көмек ету міндет болады. Бірақ олар сендермен араларыңда келісім болған елде болса, оның жөні басқа. Алла істегендеріңді толық көруші.