يُجَٰدِلُونَكَ

فِي

ٱلۡحَقِّ

بَعۡدَ مَا

تَبَيَّنَ

كَأَنَّمَا

يُسَاقُونَ

إِلَى

ٱلۡمَوۡتِ

وَهُمۡ

يَنظُرُونَ

٦

(Эй Муҳаммад, чун барои онҳо ҳақ равшан шуд, ки ҷанг ба вуқуъ хоҳад пайваст,) гурӯҳе аз мӯъминон дар бораи ҷанг бо Паёмбар муҷодала намуданд ва рӯ ба рӯ шудани душманро написандиданд, ки гӯё онҳоро ба сӯи марг меронанд ва онҳо ба он менигаранд.¹