وَاذْكُرُوْۤا

اِذْ

اَنْتُمْ

قَلِیْلٌ

مُّسْتَضْعَفُوْنَ

فِی

الْاَرْضِ

تَخَافُوْنَ

اَنْ

یَّتَخَطَّفَكُمُ

النَّاسُ

فَاٰوٰىكُمْ

وَاَیَّدَكُمْ

بِنَصْرِهٖ

وَرَزَقَكُمْ

مِّنَ

الطَّیِّبٰتِ

لَعَلَّكُمْ

تَشْكُرُوْنَ

۟

Сол бір замаңды ойлаңдар. Сендер аз едіңдер де жер жүзінде езілген едіңдер. Сонда сендер адамдардың бас салып кетуінен қорқар едіңдер. Және Алла сендерді (Мединеге) орналастырып, өз көмегімен қуаттады. Сондай-ақ сендерді жақсы нәрселермен көректендіреді, әрине шүкір етерсіңдер деп.