وَلَوۡ
عَلِمَ
ٱللَّهُ
فِيهِمۡ
خَيۡرٗا
لَّأَسۡمَعَهُمۡۖ
وَلَوۡ
أَسۡمَعَهُمۡ
لَتَوَلَّواْ
وَّهُم
مُّعۡرِضُونَ
٢٣
و اگر الله در آنان خیری میدانست، آنها را (به شنیدن سخن حق توفیق میداد و) شنوایشان میساخت، و اگر آنان را (در صورت عدم توفيق) شنوا میساخت، البته باز هم روی میگردانیدند، در حالیکه اعراض کنان میبودند.