وَذَا

النُّوْنِ

اِذْ

ذَّهَبَ

مُغَاضِبًا

فَظَنَّ

اَنْ

لَّنْ

نَّقْدِرَ

عَلَیْهِ

فَنَادٰی

فِی

الظُّلُمٰتِ

اَنْ

لَّاۤ

اِلٰهَ

اِلَّاۤ

اَنْتَ

سُبْحٰنَكَ ۖۗ

اِنِّیْ

كُنْتُ

مِنَ

الظّٰلِمِیْنَ

۟ۚۖ

I spomeni Zunnuna, kada srdit ode i pomisli da ga nećemo u tjesnac sa smrtnim ishodom dovesti, pa poslije u tminama zavapi. “Nema istinskog boga osim Tebe, Uzvišen neka si! Ja sam, zaista, bio od onih koji su nepravdu učinili!”