وَذَا

ٱلنُّونِ

إِذ

ذَّهَبَ

مُغَٰضِبٗا

فَظَنَّ

أَن

لَّن

نَّقۡدِرَ

عَلَيۡهِ

فَنَادَىٰ

فِي

ٱلظُّلُمَٰتِ

أَن

لَّآ

إِلَٰهَ

إِلَّآ

أَنتَ

سُبۡحَٰنَكَ

إِنِّي

كُنتُ

مِنَ

ٱلظَّٰلِمِينَ

٨٧

(Ẹ rántí) ẹlẹ́ja, nígbà tí ó bá ìbínú lọ, ó sì lérò pé A ò níí gbá òun mú. Ó sì pe (Olúwa rẹ̀) nínú àwọn òkùnkùn (inú ẹja) pé: "Kò sí ọlọ́hun kan tí a gbọ́dọ̀ jọ́sìn fún ní ọ̀nà òdodo àyàfi Ìwọ (Allāhu). Mímọ́ ni fún Ọ. Dájúdájú èmi wà nínú àwọn alábòsí.”[1] ¹