وَدَاوٗدَ

وَسُلَیْمٰنَ

اِذْ

یَحْكُمٰنِ

فِی

الْحَرْثِ

اِذْ

نَفَشَتْ

فِیْهِ

غَنَمُ

الْقَوْمِ ۚ

وَكُنَّا

لِحُكْمِهِمْ

شٰهِدِیْنَ

۟ۗۙ

Ва Довуду Сулаймонро ёд кун, он гоҳ ки дар бораи киштзоре доварӣ карданд, ки гӯсфандони он қавм шабона дар он ҷо мечариданд. Ва Мо шоҳиди доварии онҳо будем.