وَدَاوُۥدَ

وَسُلَيۡمَٰنَ

إِذۡ

يَحۡكُمَانِ

فِي

ٱلۡحَرۡثِ

إِذۡ

نَفَشَتۡ

فِيهِ

غَنَمُ

ٱلۡقَوۡمِ

وَكُنَّا

لِحُكۡمِهِمۡ

شَٰهِدِينَ

٧٨

(Ya Rəsulum!) Davudu və Süleymanı da (yad et)! O zaman ki, onlar bir tayfanın qoyunlarının girib xarab etdiyi bir əkin sahəsi haqqında hökm verirdilər və Biz də onların hökmünə şahid idik.