وَلُوطًا
ءَاتَيۡنَٰهُ
حُكۡمٗا
وَعِلۡمٗا
وَنَجَّيۡنَٰهُ
مِنَ
ٱلۡقَرۡيَةِ
ٱلَّتِي
كَانَت
تَّعۡمَلُ
ٱلۡخَبَٰٓئِثَۚ
إِنَّهُمۡ
كَانُواْ
قَوۡمَ
سَوۡءٖ
فَٰسِقِينَ
٧٤
ലൂത്വിന് നാം വിധികര്ത്തൃത്വവും വിജ്ഞാനവും നല്കുകയുണ്ടായി. ദുര്വൃത്തികള് ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന ആ നാട്ടില് നിന്ന് അദ്ദേഹത്തെ നാം രക്ഷപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. തീര്ച്ചയായും അവര് (നാട്ടുകാര്) ധിക്കാരികളായ ഒരു ദുഷിച്ച ജനതയായിരുന്നു.