لَاهِيَةٗ

قُلُوبُهُمۡۗ

وَأَسَرُّواْ

ٱلنَّجۡوَى

ٱلَّذِينَ

ظَلَمُواْ

هَلۡ

هَٰذَآ

إِلَّا

بَشَرٞ

مِّثۡلُكُمۡۖ

أَفَتَأۡتُونَ

ٱلسِّحۡرَ

وَأَنتُمۡ

تُبۡصِرُونَ

٣

Дар ҳоле ки дилҳояшон аз Қуръон дар ғафлатаст ва ба шаҳватҳои дунё машғул шудаанд. Ва он ситамкорони Қурайш сар ба гӯши якдигар ниҳоданду пинҳонӣ гуфтанд: «Оё ин мард ҷуз ин аст, ки инсоне монанди шумост?¹ Оё бо он ки ба чашми худ ҳақиқатро мебинед, ҳамчунон аз паи ҷоду меравед?»