وَلَهُۥ

مَن

فِي

ٱلسَّمَٰوَٰتِ

وَٱلۡأَرۡضِۚ

وَمَنۡ

عِندَهُۥ

لَا

يَسۡتَكۡبِرُونَ

عَنۡ

عِبَادَتِهِۦ

وَلَا

يَسۡتَحۡسِرُونَ

١٩

Ҳар ки [ва ҳар чи] дар осмонҳо ва замин аст аз они Ӯст ва онон, ки назди Ӯ ҳастанд [фариштагон] аз ибодаташ саркашӣ намекунанд ва хаста намешаванд