فَلَمَّآ

أَحَسُّواْ

بَأۡسَنَآ

إِذَا

هُم

مِّنۡهَا

يَرۡكُضُونَ

١٢

Бас, қачонки улар (яъни, ҳалок қилинган кимсалар ҳалокатлари олдида) Бизнинг азобимиз (тушишини) сезиб қолишгач, баногоҳ у жойдан қочиб қолурлар.