قَٰلَ

رَبِّ

ٱحۡكُم

بِٱلۡحَقِّۗ

وَرَبُّنَا

ٱلرَّحۡمَٰنُ

ٱلۡمُسۡتَعَانُ

عَلَىٰ

مَا

تَصِفُونَ

١١٢

  (Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам) гуфт: «Эй Парвардигори ман, байни ман ва байни касе, ки маро дурӯғ баровард ба ҳақ доварӣ кун. Ва Парвардигори мо Аллоҳи меҳрубон аст, ки аз Ӯ мадад пурсида мешавад дар баробари он чи шумо баён мекунед».¹