وَمَا

قَدَرُوا

اللّٰهَ

حَقَّ

قَدْرِهٖۤ

اِذْ

قَالُوْا

مَاۤ

اَنْزَلَ

اللّٰهُ

عَلٰی

بَشَرٍ

مِّنْ

شَیْءٍ ؕ

قُلْ

مَنْ

اَنْزَلَ

الْكِتٰبَ

الَّذِیْ

جَآءَ

بِهٖ

مُوْسٰی

نُوْرًا

وَّهُدًی

لِّلنَّاسِ

تَجْعَلُوْنَهٗ

قَرَاطِیْسَ

تُبْدُوْنَهَا

وَتُخْفُوْنَ

كَثِیْرًا ۚ

وَعُلِّمْتُمْ

مَّا

لَمْ

تَعْلَمُوْۤا

اَنْتُمْ

وَلَاۤ

اٰبَآؤُكُمْ ؕ

قُلِ

اللّٰهُ ۙ

ثُمَّ

ذَرْهُمْ

فِیْ

خَوْضِهِمْ

یَلْعَبُوْنَ

۟

Ва [мушрикон бузургӣ ва мақоми] Аллоҳ таолоро чунон ки сазовори Ӯст нашинохтанд, чаро ки гуфтанд: «Аллоҳ таоло бар [ҳеҷ] башаре чизе нозил накардааст». [Эй паёмбар] Бигӯ: «Он китоберо, ки Мӯсо овард, чи касе нозил кардааст? [Ҳамон китобе, ки] барои мардум рӯшноӣ ва раҳнамуде буд [ва шумо яҳудиён] онро ба сурати [пароканда бар] туморҳо дармеоваред [ва ҳар чиро ки мехоҳед] аз он ошкор месозед ва бисёреро пинҳон мекунед.Ва [акнун, эй қавми араб] чизҳое [аз оёт ва ахбори Қуръон] ба шумо омӯхта шуд, ки на худ медонистед ва на падаронатон». [Эй паёмбар] Бигӯ: «Аллоҳ таоло [онро нозил кардааст». Онгоҳ [дар ҷаҳлу гумроҳӣ] раҳояшон кун, то дар жарфо [-и ақоиди ботил]-и худ саргарми бозӣ бошанд