قُلْ

اَنَدْعُوْا

مِنْ

دُوْنِ

اللّٰهِ

مَا

لَا

یَنْفَعُنَا

وَلَا

یَضُرُّنَا

وَنُرَدُّ

عَلٰۤی

اَعْقَابِنَا

بَعْدَ

اِذْ

هَدٰىنَا

اللّٰهُ

كَالَّذِی

اسْتَهْوَتْهُ

الشَّیٰطِیْنُ

فِی

الْاَرْضِ

حَیْرَانَ ۪

لَهٗۤ

اَصْحٰبٌ

یَّدْعُوْنَهٗۤ

اِلَی

الْهُدَی

ائْتِنَا ؕ

قُلْ

اِنَّ

هُدَی

اللّٰهِ

هُوَ

الْهُدٰی ؕ

وَاُمِرْنَا

لِنُسْلِمَ

لِرَبِّ

الْعٰلَمِیْنَ

۟ۙ

Бигӯ (эй Паёмбар ба он мушрикон): «Оё ғайри Аллоҳ бутҳоеро ибодат кунем, ки на моро фоидае медиҳанд ва на зиён мерасонанд? Ва оё пас аз он ки Аллоҳ моро ба ислом ҳидоят кардааст, монанди он кас, ки шайтонҳо ақлашро гумроҳаш сохта ва ҳайрон бар рӯи замин раҳояш карда, аз дин бозгардем? Ӯро аз мӯъминон ёронест, ки ба ҳидоят нидояш медиҳанд, ки назди мо бозгард». Бигӯ (эй Паёмбар барои инҳо мушрикон): «Ҳамоно ҳидояте, ки аз сӯи Аллоҳ бошад, ҳидояти воқеъист. Ва ба мо фармон расида, ки дар баробари Парвардигори ҷаҳониён таслим шавем ва Ӯро якка ва ягона ибодат кунем». ¹