قُلْ

هُوَ

الْقَادِرُ

عَلٰۤی

اَنْ

یَّبْعَثَ

عَلَیْكُمْ

عَذَابًا

مِّنْ

فَوْقِكُمْ

اَوْ

مِنْ

تَحْتِ

اَرْجُلِكُمْ

اَوْ

یَلْبِسَكُمْ

شِیَعًا

وَّیُذِیْقَ

بَعْضَكُمْ

بَاْسَ

بَعْضٍ ؕ

اُنْظُرْ

كَیْفَ

نُصَرِّفُ

الْاٰیٰتِ

لَعَلَّهُمْ

یَفْقَهُوْنَ

۟

    Бигӯ (эй Паёмбар): «Ӯ қодир бар он ҳаст, ки аз болои саратон азобе чун тӯфону шамол ё аз зери пойҳоятон заминҷунбӣ ва фурӯ бурдан бар шумо бифиристад ё шуморо гурӯҳ-гурӯҳ дар ҳам афканад ва хашму кинаи гурӯҳеро ба гурӯҳи дигар бичашонад». Бингар, ки оётро чӣ гуна гуногун баён мекунем. Бошад, ки ба фаҳм дарёбанд ин Қуръонро ва аз он панд гиранд! ¹