وَهُوَ

ٱلۡقَاهِرُ

فَوۡقَ

عِبَادِهِۦۖ

وَيُرۡسِلُ

عَلَيۡكُمۡ

حَفَظَةً

حَتَّىٰٓ

إِذَا

جَآءَ

أَحَدَكُمُ

ٱلۡمَوۡتُ

تَوَفَّتۡهُ

رُسُلُنَا

وَهُمۡ

لَا

يُفَرِّطُونَ

٦١

   Ва Ӯст ғолиб болои бандагонаш ва ҳама чиз барои Ӯ сар фурӯорандаанд ва мефиристонад ба шумо фариштагони нигаҳбонро, ки менависанд аъмоли шуморо то дами марг ва чун аҷалаш расид, қабзи рӯҳи ӯ кунанд фариштагони Мо (яъне Малакулмавт ва ёваронаш) ва фариштагон дар ин бобат бе ҳеҷ кӯтоҳиву гузаште ҷони ӯ бигиранд.¹