وَإِذَا

جَآءَكَ

ٱلَّذِينَ

يُؤۡمِنُونَ

بِـَٔايَٰتِنَا

فَقُلۡ

سَلَٰمٌ

عَلَيۡكُمۡۖ

كَتَبَ

رَبُّكُمۡ

عَلَىٰ

نَفۡسِهِ

ٱلرَّحۡمَةَ

أَنَّهُۥ

مَنۡ

عَمِلَ

مِنكُمۡ

سُوٓءَۢا

بِجَهَٰلَةٖ

ثُمَّ

تَابَ

مِنۢ

بَعۡدِهِۦ

وَأَصۡلَحَ

فَأَنَّهُۥ

غَفُورٞ

رَّحِيمٞ

٥٤

Қачон сизнинг оддингизга Бизнинг оятларимизга иймон келтирадиган зотлар келсалар: «Саламун алайкум — сизларга тинчлик бўлсин, Парвардигорингиз Ўз зиммасига раҳмат — марҳамат қилишни ёзгандир. Сизлардан ким билмасдан бирон ёмонлик (гуноҳ) қилса, сўнгра ўша ёмонлигининг кетидан тавба қилиб, (ўзини) тузатса, бас, (гуноҳи кечирилади), албатта (Аллоҳ) мағфиратли, меҳрибондир», деб айтинг. ¹