فَلَمَّا

نَسُوْا

مَا

ذُكِّرُوْا

بِهٖ

فَتَحْنَا

عَلَیْهِمْ

اَبْوَابَ

كُلِّ

شَیْءٍ ؕ

حَتّٰۤی

اِذَا

فَرِحُوْا

بِمَاۤ

اُوْتُوْۤا

اَخَذْنٰهُمْ

بَغْتَةً

فَاِذَا

هُمْ

مُّبْلِسُوْنَ

۟

Eslatilgan narsalarni unutgan chog`larida, ularga hamma narsaning eshiklarini ochib qo`ydik. O`zlariga berilgan narsalardan xursand bo`lib turganlarida, ularni birdaniga tutdik. Bas, qarabsizki, butunlay noumid bo`ldilar.¹