فَلَمَّا

نَسُوْا

مَا

ذُكِّرُوْا

بِهٖ

فَتَحْنَا

عَلَیْهِمْ

اَبْوَابَ

كُلِّ

شَیْءٍ ؕ

حَتّٰۤی

اِذَا

فَرِحُوْا

بِمَاۤ

اُوْتُوْۤا

اَخَذْنٰهُمْ

بَغْتَةً

فَاِذَا

هُمْ

مُّبْلِسُوْنَ

۟

Пас, вақте [мушрикон] ончиро, ки ба он панд дода шуда буданд, фаромӯш карданд, дарҳои ҳар чизе [аз неъматҳои илоҳӣ]-ро бар онон кушудем, то ба он чи ба эшон дода шуда буд, шод гардиданд. Ногаҳон ононро [ба куфр] гирифтем, пас, ҳамон дам [ҳамагӣ аз наҷоту раҳмат] маъюс шуданд