وَمِنۡهُم

مَّن

يَسۡتَمِعُ

إِلَيۡكَۖ

وَجَعَلۡنَا

عَلَىٰ

قُلُوبِهِمۡ

أَكِنَّةً

أَن

يَفۡقَهُوهُ

وَفِيٓ

ءَاذَانِهِمۡ

وَقۡرٗاۚ

وَإِن

يَرَوۡاْ

كُلَّ

ءَايَةٖ

لَّا

يُؤۡمِنُواْ

بِهَاۖ

حَتَّىٰٓ

إِذَا

جَآءُوكَ

يُجَٰدِلُونَكَ

يَقُولُ

ٱلَّذِينَ

كَفَرُوٓاْ

إِنۡ

هَٰذَآ

إِلَّآ

أَسَٰطِيرُ

ٱلۡأَوَّلِينَ

٢٥

Алардан кайберләре синең сүзеңне тыңларлар, ләкин сүзнең төп мәгънәсенә төшенмәсләр, шул сәбәпле Аллаһ хөкемнәрен кабул итмәсләр. Соңра күңелләренә аңламаулык пәрдәсен кордык, аңламаслар, колакларына ишетмәүлек пәрдәсен кордык, хак сүзне ишетмәсләр. Әгәр алар Аллаһуның могҗизаларын күрсәләр, берсенә дә ышанмыйлар, бу Коръән әүвәлгеләрдән калган хикәяләрдән башка нәрсә түгел диюче кәферләр, хәтта яныңа килсәләр хакны инкяр итеп, ялганны яклап синең белән бәхәсләшәләр.