هَلۡ

يَنظُرُونَ

إِلَّآ

أَن

تَأۡتِيَهُمُ

ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ

أَوۡ

يَأۡتِيَ

رَبُّكَ

أَوۡ

يَأۡتِيَ

بَعۡضُ

ءَايَٰتِ

رَبِّكَۗ

يَوۡمَ

يَأۡتِي

بَعۡضُ

ءَايَٰتِ

رَبِّكَ

لَا

يَنفَعُ

نَفۡسًا

إِيمَٰنُهَا

لَمۡ

تَكُنۡ

ءَامَنَتۡ

مِن

قَبۡلُ

أَوۡ

كَسَبَتۡ

فِيٓ

إِيمَٰنِهَا

خَيۡرٗاۗ

قُلِ

ٱنتَظِرُوٓاْ

إِنَّا

مُنتَظِرُونَ

١٥٨

Алар эми эч нерсени күтүшпөйт. Бир гана өздөрүнө (өлүм) периштелери келүүсүн, же Раббиңдин келүүсүн же болбосо Раббиңдин кээ бир белгилери келүүсүн күтүшөт. Раббиңдин кээ бир белгилери келген күндө, эч бир жанга ыйманы пайда бербейт, эгер мурда эле ыйман келтирбеген же ыйманында бир жакшылык кылбаган болсо. Айткын: “Силер да күткүлө, биз дагы күтүүчүбүз”.