هَلۡ

يَنظُرُونَ

إِلَّآ

أَن

تَأۡتِيَهُمُ

ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ

أَوۡ

يَأۡتِيَ

رَبُّكَ

أَوۡ

يَأۡتِيَ

بَعۡضُ

ءَايَٰتِ

رَبِّكَۗ

يَوۡمَ

يَأۡتِي

بَعۡضُ

ءَايَٰتِ

رَبِّكَ

لَا

يَنفَعُ

نَفۡسًا

إِيمَٰنُهَا

لَمۡ

تَكُنۡ

ءَامَنَتۡ

مِن

قَبۡلُ

أَوۡ

كَسَبَتۡ

فِيٓ

إِيمَٰنِهَا

خَيۡرٗاۗ

قُلِ

ٱنتَظِرُوٓاْ

إِنَّا

مُنتَظِرُونَ

١٥٨

Оё [кофирон] интизори ҷуз ин доранд, ки фариштагон [-и марг] наздашон биёянд ё Парвардигорат [худ барои доварӣ] биояд ё бархе аз нишонаҳои Парвардигорат [дар мавриди қиёмат] фаро расад? Рӯзе, ки бархе аз нишонаҳои Парвардигорат ошкор гардад, имон овардани касе, ки пештар имон наёварда ё бо имонаш хайре ҳосил накарда аст, суде ба ҳолаш надорад. [Эй паёмбар, ба мушрикон] Бигӯ: «Мунтазир бошед. Бе гумон мо [низ] мунтазирем»