وَلَا

تَقۡرَبُواْ

مَالَ

ٱلۡيَتِيمِ

إِلَّا

بِٱلَّتِي

هِيَ

أَحۡسَنُ

حَتَّىٰ

يَبۡلُغَ

أَشُدَّهُۥۚ

وَأَوۡفُواْ

ٱلۡكَيۡلَ

وَٱلۡمِيزَانَ

بِٱلۡقِسۡطِۖ

لَا

نُكَلِّفُ

نَفۡسًا

إِلَّا

وُسۡعَهَاۖ

وَإِذَا

قُلۡتُمۡ

فَٱعۡدِلُواْ

وَلَوۡ

كَانَ

ذَا

قُرۡبَىٰۖ

وَبِعَهۡدِ

ٱللَّهِ

أَوۡفُواْۚ

ذَٰلِكُمۡ

وَصَّىٰكُم

بِهِۦ

لَعَلَّكُمۡ

تَذَكَّرُونَ

١٥٢

Етимнинг молига то вояга етгунча яқинлашманг. Магар яхши йўл билан бўлса, майли. Ўлчов ва тарозини адолат ила тўлиқ адо этинг. Биз ҳеч бир жонни тоқатидан ташқари нарсага таклиф этмаймиз. Агар гапирсангиз, қариндошингиз бўлса ҳам, адолат қилинг. Аллоҳга берган аҳдингизга вафо қилинг. Буларни сизга амр қилдикки, шояд, эсласангизлар.¹