قُلۡ

هَلُمَّ

شُهَدَآءَكُمُ

ٱلَّذِينَ

يَشۡهَدُونَ

أَنَّ

ٱللَّهَ

حَرَّمَ

هَٰذَاۖ

فَإِن

شَهِدُواْ

فَلَا

تَشۡهَدۡ

مَعَهُمۡۚ

وَلَا

تَتَّبِعۡ

أَهۡوَآءَ

ٱلَّذِينَ

كَذَّبُواْ

بِـَٔايَٰتِنَا

وَٱلَّذِينَ

لَا

يُؤۡمِنُونَ

بِٱلۡأٓخِرَةِ

وَهُم

بِرَبِّهِمۡ

يَعۡدِلُونَ

١٥٠

Бигӯ: «Гувоҳони худро, ки гувоҳӣ медиҳанд, ки Аллоҳ таоло инҳоро ҳаром кардааст, биёваред». Пас, [ҳатто] агар гувоҳӣ доданд, ту бо онон [ба чунин дурӯғе] гувоҳӣ мадеҳ ва аз ҳавасҳои касоне, ки оёти Моро дурӯғ шумурданд ва касоне, ки ба охират имон намеоваранд ва [маъбудони ботилро] бо Парвардигорашон ҳамто қарор медиҳанд, пайравӣ накун