سَيَقُولُ

ٱلَّذِينَ

أَشۡرَكُواْ

لَوۡ

شَآءَ

ٱللَّهُ

مَآ

أَشۡرَكۡنَا

وَلَآ

ءَابَآؤُنَا

وَلَا

حَرَّمۡنَا

مِن

شَيۡءٖۚ

كَذَٰلِكَ

كَذَّبَ

ٱلَّذِينَ

مِن

قَبۡلِهِمۡ

حَتَّىٰ

ذَاقُواْ

بَأۡسَنَاۗ

قُلۡ

هَلۡ

عِندَكُم

مِّنۡ

عِلۡمٖ

فَتُخۡرِجُوهُ

لَنَآۖ

إِن

تَتَّبِعُونَ

إِلَّا

ٱلظَّنَّ

وَإِنۡ

أَنتُمۡ

إِلَّا

تَخۡرُصُونَ

١٤٨

Касоне, ки ширк варзиданд, хоҳанд гуфт: «Агар Аллоҳ таоло мехост, на мо ширк меовардем ва на падаронамон ва [ҳамчунин] чизеро [худсарона] таҳрим намекардем». Касоне, ки пеш аз онон буданд, низ ҳамин гуна [паёмбарони худро] такзиб карданд, то азоби моро чашанд. [Эй Паёмбар, ба ин мушрикон] Бигӯ: «Оё [донишу] далеле наздатон ҳаст, ки барои Мо ошкор кунед? [Дар ҳақиқат] шумо ҷуз пиндор [аз чизе] пайравӣ намекунед ва ҷуз дурӯғ намегӯед»