سَیَقُوْلُ

الَّذِیْنَ

اَشْرَكُوْا

لَوْ

شَآءَ

اللّٰهُ

مَاۤ

اَشْرَكْنَا

وَلَاۤ

اٰبَآؤُنَا

وَلَا

حَرَّمْنَا

مِنْ

شَیْءٍ ؕ

كَذٰلِكَ

كَذَّبَ

الَّذِیْنَ

مِنْ

قَبْلِهِمْ

حَتّٰی

ذَاقُوْا

بَاْسَنَا ؕ

قُلْ

هَلْ

عِنْدَكُمْ

مِّنْ

عِلْمٍ

فَتُخْرِجُوْهُ

لَنَا ؕ

اِنْ

تَتَّبِعُوْنَ

اِلَّا

الظَّنَّ

وَاِنْ

اَنْتُمْ

اِلَّا

تَخْرُصُوْنَ

۟

Ҳали ширк келтирганлар: «Агар Аллоҳ хоҳлаганда, биз ҳам, ота-боболаримиз ҳам ширк келтирмас эдик ва бирор нарсани ҳаром қилмас эдик», – дерлар. Улардан олдингилари ҳам азобимизни татигунларига қадар шунга ўхшаш ёлғонга чиқариб турганлар. «Сизнинг ҳузурингизда бизга чиқариб кўрсатадиган бирон илм — ҳужжат борми? Сизлар фақат гумонга эргашмоқдасиз ва сизлар фақат ёлғон гапирмоқдасизлар», – деб айт.¹