قُل

لَّآ

أَجِدُ

فِي

مَآ

أُوحِيَ

إِلَيَّ

مُحَرَّمًا

عَلَىٰ

طَاعِمٖ

يَطۡعَمُهُۥٓ

إِلَّآ

أَن

يَكُونَ

مَيۡتَةً

أَوۡ

دَمٗا

مَّسۡفُوحًا

أَوۡ

لَحۡمَ

خِنزِيرٖ

فَإِنَّهُۥ

رِجۡسٌ

أَوۡ

فِسۡقًا

أُهِلَّ

لِغَيۡرِ

ٱللَّهِ

بِهِۦۚ

فَمَنِ

ٱضۡطُرَّ

غَيۡرَ

بَاغٖ

وَلَا

عَادٖ

فَإِنَّ

رَبَّكَ

غَفُورٞ

رَّحِيمٞ

١٤٥

«Менга ваҳий қилинган нарсада таомланувчи учун ҳаром қилинган нарсани топмаяпман. Магар ўлимтик ёки оқизилган қон ёки тўнғиз гўшти бўлса, албатта, у ифлос, ҳаромдир. Ёхуд фосиқлик ила Аллоҳдан ўзганинг номига сўйилган бўлса (ҳаромдир). Бас, киши музтар бўлиб, маза талаб қилувчи ва тажовузкор бўлмаган ҳолида (истеъмол қилса), албатта, Роббинг мағфират қилгувчи ва раҳимли Зотдир», – деб айт.¹